Կարինե Գասպարյան

Դերասանի համար կարևոր պայման է                                            ինտելեկտով հարուստ լինելը

                                                    Կարինե Գասպարյան                                         Դերասանուհի                                                                                 «Արժանի լինել» ֆիլմում մարմնավորել է թարգմանչուհու կերպար                                                                                                                             Կարինե Գասպարյանը ծնվել է 1993 թվականի փետրվարի 8-ին Երևանում: 2000-2010թթ. սովորել է թիվ 91 միջնակարգ դպրոցում: 2004-2008թթ. հաճախել է Արմեն Սանթրոսյանի «Մեղուներ» թատերախումբը, որտեղ «Անտիգոնե» բեմադրության մեջ մարմնավորել է Իսմենեի կերպարը: Խաղացել է նաև Հ.Թումանյանի «Գիքորը», Մոլիերի «Ճիշտ 100 համբույր» և «Մաշտոցի աշակերտները» բեմադրություններում: Թատերախմբի հետ մասնակցել է «Նռան հատիկ» փառատոնին:  2010-2013թթ. Կրթություն է ստացել «Հայֆիլմ» կինոդերասանի ստուդիայում և ավարտել գերազանց դիպլոմով: Ուսանողական տարիներին խաղացել է «Հարսնացուների դավադրությունը», «Հանգուցյալ պապիկը», Վ.Սարոյանի «Սովյալները», Չեխովի «Արջը» ,Գյոթեի «Ֆաուստ» բեմադրություններում: Նկարահանվել է «Մանկապատում» հաղորդաշարում և դերակատարման համար արժանացել «Լավագույն ուսուցչուհի» մրցանակին: 2012-2013թթ. աշխատել է «Հեքիաթ» թատերախմբում: «Հեքիաթֆիլմ» նախագծի «Թևավոր Երազանքը» ֆիլմում խաղացել է էպիզոդիկ դեր, իսկ «Արժանի լինել» ֆիլմում մարմնավորել է թարգմանչուհու կերպար: Կարինեի հետաքրքրությունները կապված են արվեստի և մշակույթի գրեթե բոլոր ճյուղերի հետ: Ազատ ժամանակ գրքեր է կարդում, լավ երաժշտություն լսում, հարստացնում կինոաշխարհի մասին ունեցած իր գիտելիքները, հետևում աշխարհի անցուդարձին:

«Հեքիաթֆիլմ» նախագիծը Ձեր տեսանկյունից: Ըստ Ձեզ, ի՞նչ է տալիս այն երեխաներին:

– Նախագծի անունն ինքնին ենթադրում է բարոյախրատական, ուսումնադաստիարակչական դրսևորումներ: Նախագիծը հնարավորություն է տալիս թե երեխաներին, թե մեծահասակներին՝ վերանայել իրենց վարքը, քաղել մարդկային բարձր արժանիքներ, որոնք հետագայում կկիրառվեն ողջ կյանքի ընթացքում: Նարինե Մնացականյանն  իր փայլուն նախագծով կոչ է անում. «ժպտա և ողջ աշխարհը կժպտա քեզ»: Շնորհակալություն իմ շատ սիրելի Նարինեին՝ մեզ ժպիտներ և անսպառ բարություն պարգևելու համար:                      

Հոգեհարազա՞տ է արդյոք Ձեզ մանկապատանեկան ֆիլմերի համար նախատեսվող կերպարների մարմնավորումը:

– Այո, իհարկե հոգեհարազատ է. այդ դերերն իրենցից անկեղծություն են բխում: 

– «Թևավոր երազանքը» ֆիլմում դուք խաղացել եք էպիզոդիկ դեր: Ըստ Ձեզ, ի՞նչ նշանակություն ունի դերի չափը դերասանի համար: Դերը ստանալիս նա ի՞նչին պետք է կարևորություն տա:

– Ինչպես ասել է Ստանիսլավսկին. «Չկան փոքր դերեր, կան փոքր դերասաններ»: Դերասանը նախևառաջ պետք է հասկանա իր կերպարը, դերը դարձնի իրենը՝ ամեն գնով, եթե անգամ նրանից շատ հեռու են այդ կերպարին բնորոշ գծերը: 

– «Արժանի լինել» ֆիլմում օգտագործվեց Ձեր ռուսերեն լեզվի իմացությունը: Ըստ Ձեզ, ի՞նչ գիտելիքներ և հատկանիշներ պետք է ունենա լավ դերասանը:

– Եթե խոսեմ լավ դերասանի հատկանիշների և գիտելիքների պաշարի մասին, ապա հավաստիացնում եմ, որ մի քանի նախադասությամբ չեմ ավարտի, այդ իսկ պատճառով կբավարարվեմ ասելով, որ դերասանի համար կարևոր պայման է ինտելեկտով հարուստ լինելը: Մեր մեծերից մեկն ասել է, որ «մարդ» կոչման հետ ոչ մի պաշտոն չի կարող համեմատվել: Այսինքն, լավ դերասան լինելուց զատ, նախևառաջ պետք է լավ մարդ լինել:

Ձեր ամենասիրելի տեսարանը «Արժանի լինել» ֆիլմում:

– Սիրում եմ այն էպիզոդը, որտեղ գիրքն ընկնում է Վիլենի գլխին, և այդ պահից սկսած յուրաքանչյուր տեսարանը, որտեղ Վիլենի գլխում պտտվում է գրքի պատմությունը: 

Ի՞նչ կասեք «Արժանի լինել» ֆիլմի սցենարի վերաբերյալ:

– Ինչպես Նարինե Մնացականյանի յուրաքանչյուր սցենար, այս ֆիլմինն էլ՝ խրատական է, հեքիաթային, ուսուցողական, չնմանվող… մի խոսքով իր մեջ պարունակում է հյութեղություն, որը կլանում է դիտողին: 

– Երբ Ձեր խաղընկերները երեխաներ են, հե՞շտ է, թե՞ դժվար:

– Կարևորը հաճելի է, իսկ մնացած բարդությունները հաղթահարելի են: 

– Ինչպիսի՞ն է աշխատանքը ռեժիսոր Նարինե Մնացականյանի հետ:

-Շատ անմիջական.  չկա լարվածություն, գործում է փոխզիջողականության գործոնը և մեծ է պատասխանատվության զգացումը:

– Ինչպիսի՞ կերպարներ եք սիրում մարմնավորել: Եվ առհասարակ, կա՞ երազած դեր, որ չեք խաղացել մինչ այսօր:

– Սիրում եմ ցանկացած բովանդակալից կերպար, առավել ևս այն կերպարները, որոնք հակասում են իմ բնույթին: Երազում եմ մարմնավորել Պոլ Սալտրի «Դռնփակ» պիեսում՝ Ինեսի կերպարը: 

Ո՞ր ֆիլմերն եք խորհուրդ տալիս դիտեն, ո՞ր գրքերը կարդան և ի՞նչ երաժշտություն լսեն մեր ընթերցող երեխաները և հատկապես ապագա արվեստագետները:

– Ըստ իս, յուրաքանչյուր մարդ ինքը պետք է գտնի իր սիրելի գրական ժանրը, երաժշտական ոճը… Իսկ ապագա արվեստագետներին խորհուրդ եմ տալիս սկսել արկածային գրականությունից, այնուհետև կարդալ դասական գրականություն:

– Ըստ Ձեզ, կինոարվեստն ի՞նչ դեր ունի երեխաների դաստիարակության մեջ:

– Ֆիլմերի միջոցով երեխաները հնարավորություն են ունենում նայել կյանքին էկրաններից և սովորում են տարբերել լավը վատից:

Ի՞նչ կմաղթեք աշխարհի բոլոր մանուկներին:

– Աշխարհի բոլոր մանուկներին մաղթում եմ, որ ունենան «Հեքիաթֆիլմ» նախագծի նման հեքիաթային, գունավոր, անկեղծ ու արկածային մանկություն: